KOKUHO: SAHNEDE DOĞAN BİR “MİLLİ DEĞER” HİKAYESİ
Bana göre Kokuho; adanmışlık, aidiyet, zirvede kalabilmek için yapılan fedakarlıklar ve baba–oğul ilişkilerindeki kırılganlıklar üzerine, gerçekçi olduğu kadar naif bir anlatım kuran güçlü bir film. Japon kültürüne ilgi duyanlar içinse Kabuki dünyasının kapılarını zarif ama çarpıcı detaylarla aralayan özel bir sinema deneyimi sunuyor.
Japonya’da gişe rekorları kıran Kokuho, 23 Ocak’ta Türkiye’de sinemaseverlerle buluşuyor.
Shuichi Yoshida’nın aynı adlı romanından uyarlanan ve yönetmenliğini Lee Sang-il’in üstlendiği film, Kabuki tiyatrosunun kalbinde filizlenen bir dostluk ve rekabet hikayesini 50 yıla yayılan destansı bir anlatıyla ele alıyor.
Hikaye 1964 yılında Nagasaki’de başlıyor. Bir Yakuza çete liderinin öldürülmesinin ardından, henüz 14 yaşındaki oğlu Kikuo, ünlü bir Kabuki ustası tarafından evlat ediniliyor. Kikuo, ustanın öz oğlu Shunsuke ile birlikte Kabuki sanatının katı disiplinine, görünmeyen kurallarına ve sahne üzerindeki ihtişamına adım atıyor. Yıllar geçtikçe bu iki genç; kardeşlik, rekabet, sadakat ve ihanet arasında gidip gelen karmaşık bir bağla birbirlerine tutunuyor.
Kabuki’nin babadan oğula geçen kan bağı geleneği, filmin merkezindeki çatışmanın da ana damarını oluşturuyor. Sanatın kutsallığı ile kaderin ağırlığı, karakterlerin hayatında derin yarıklar açarken; Lee Sang-il kamerasını yalnızca sahne üzerindeki görkeme değil, kulis arkasındaki kırılgan insan hikayelerine de çeviriyor.
Ryo Yoshizawa, Kikuo rolünde fiziksel ve duygusal anlamda son derece yoğun bir performans sergiliyor. Oyuncunun bu rol için bir yılı aşkın süre Kabuki eğitimi aldığı ve filmde dublör kullanmadığı biliniyor. Ryusei Yokohama ise Shunsuke karakteriyle, bu ilişkinin karşı kutbunu; aidiyet duygusu, miras baskısı ve görünmez bir kıskançlıkla beslenen içsel çatışmayı başarıyla yansıtıyor. Usta oyuncu Ken Watanabe, Kabuki ustası ve baba figürü olarak hikayenin dramatik ağırlığını derinleştiriyor.
Lee Sang-il için Kokuho, anlık bir fikir değil; Kabuki ve özellikle onnagata geleneğine duyduğu ilginin yaklaşık 15 yıllık bir birikiminin sonucu. Yönetmen, Kabuki’yi egzotik bir gösteri unsuru olarak sunmak yerine; hiyerarşileri, soy zincirleri, patriyarkal yapısı ve sahne arkasındaki sert rekabetiyle yaşayan, nefes alan bir dünya olarak ele alıyor.
Film boyunca izlediğimiz Kabuki sahneleri, yalnızca estetik bir şov değil; karakterlerin ruh hallerinin, iç çatışmalarının ve bastırılmış duygularının bir yansıması olarak konumlanıyor. Lee Sang-il’in de altını çizdiği gibi, Kokuho aslında Kabuki’yi anlatan değil; Kabuki’ye hayatını adayan insanları anlatan bir film.
Bu yaklaşım, filmi yalnızca Japon kültürüne ilgi duyanlar için değil; sanata, emeğe ve kendini adama fikrine yakın hisseden herkes için evrensel bir noktaya taşıyor. Film; kıskançlık, hırs ve yıkım üzerine değil, bir sanata duyulan sadakatin içsel güzelliği üzerine düşünmeye davet ediyor.
Dünya prömiyerini 2025 Cannes Film Festivali – Yönetmenlerin On Beş Günü bölümünde yapan Kokuho, Japonya’da milyonlarca izleyiciye ulaşarak tüm zamanların en çok izlenen filmleri arasına girdi. Aynı zamanda ülkenin Oscar Uluslararası Film adayı oldu. Filmin başarısı, Kabuki tiyatrolarına olan ilgiyi de artırdı; sahne sanatlarına özellikle genç izleyiciler arasında dikkat çekici bir dönüş yaşandı.
Görsel olarak son derece zengin, duygusal olarak ise incelikli olan Kokuho, üç saate yaklaşan süresine rağmen temposunu kaybetmeden ilerleyen; epik olduğu kadar insani, görkemli olduğu kadar kırılgan bir sinema deneyimi sunuyor.
KOKUHÔ
Yönetmen: Lee Sang-il
Oyuncular: Ryo Yoshizawa, Ryusei Yokohama, Soya Kurokawa, Keitatsu Koshiyama, Nana Mori, Min Tanaka, Ken Watanabe
Japonya | 2025 | Dram | 174’
Dil: Japonca (Türkçe & İngilizce altyazılı)
Dağıtım: Başka Sinema
Vizyon tarihi: 23 Ocak 2026
