OG Gallery, sanatçı Zeynep Solakoğlu’nun galeriyle ilk kişisel sergisi olan Late Bloomer’ı 5 Şubat – 14 Mart 2026 tarihleri arasında izleyiciyle buluşturuyor. Doğada “geç kalmak” diye bir kavram yoktur; yalnızca kendi ritmi, döngüsü ve kurallarıyla işleyen zaman vardır. Modern dünyanın “late blooming” olarak adlandırdığı anlatı ise insanın bu doğal ritimden kopuşuyla şekillenir; zamanı evrelere ayıran, karşılaştırmalar üzerinden ilerleyen ve rekabet ile mükâfat etrafında kurulan düzen arzusunu gözler önüne serer. Late Bloomer, bu mantığa karşı durarak her varlığın, her dönüşümün ve her hikâyenin kendi zamanında açıldığını hatırlatan bir masal sunuyor. (Görsel: Zeynep Solakoğlu, Night Bloomers, 2025 fotoğraf Nazlı Erdemirel)
Solakoğlu’nun pratiğinde izolasyon, sosyalliğin karşıtı değil; onunla paralel ilerleyen, zorunlu ve besleyici bir hâl olarak ele alınır. İç dünyayı genişletmek ile dış dünyaya karışmak, bu sergide birbirini dışlayan değil, eş zamanlı var olan iki durumdur. Sergide yer alan işler, sanatçının zaman içinde kurduğu evrenin farklı evrelerini taşır: pastel ve oyunbaz dışavurumlar, içe çekilerek derinleşen world-building süreçleri ve kaosla şekillenen dönüşüm anları. Bu evrenin merkezinde masalsı bir anlatı yer alır: Bir kızın başı bir kurt tarafından çalınır; yarısı buzdan, yarısı alevden bir kafese konur ve zamanın içine hapsedilir. Başı zamanın içinde asılı kalırken, bedeni fiziksel dünyada kök salar. Kız hayal kurdukça, başı bedeninden uzaklaşır; beden ise gerçekliğe tutunur. Sergi boyunca dilek fenerlerinin içinde süzülen kafalar ve tekrar eden pasta imgeleri, bu hikâyenin etrafında dolaşır. Uçan kafalar hayal kuran zihinlere, pastalar ise hayatın öngörülemez karşılaşmalarına dönüşür—kimi zaman davetkâr, kimi zaman sarsıcı.
Solakoğlu’nun karakterleri her zaman bildiğimiz dillerle konuşmaz. Renkler, semboller ve sanatçının kendi ürettiği enstrümanlardan çıkan, dışarıdan çözülemeyen sesler; iletişimi sezgisel bir düzleme taşır. Anlam, ne yalnızca görülerek ne de işitilerek tamamlanır; bakışta, hayal gücünde ve izleyicinin iç ritminde şekillenir.
Late Bloomer, acele etmeyen dünyaların sergisidir. Yerin altında birlikte bekleyenlerin, kabuğunu bırakıp yukarı tırmananların, kendi saatine göre ilerleyen ama aynı yapının görünmez parçaları olanların hikâyesidir.
Bazı dünyalar acele etmez; tam zamanında açılır.
Bazı varlıklar yerin altında yıllarca birlikte bekler;
kimi bekleyişe çekilir, kimi kabuğunu bırakıp yukarı tırmanır.
Her biri kendi saatine göre ilerler,
ama aynı yapının görünmez parçalarıdır.
Ve yüzeye ulaştıklarında,
tek tek değil, hep birlikte şarkı söylerler.
Bazı çiçekler yılda bir açar,
Bazıları yedi yılda
Bu sergide ise,
iki bin yılda bir açan bir çiçek vardır.
Late Bloomer, gecikmenin değil;
Kendi zamana sadık kalmanın masalıdır.
Zeynep Solakoğlu
1986 İstanbul doğumlu Zeynep Solakoğlu, mitoloji ve fantastik unsurlardan beslenen sürreal görsel diliyle sanatı yaşam biçimine dönüştürüyor. Sanatsal pratiğini günlük yaşamın bir uzantısı olarak ele alıyor ve üretimini görsel bir günlük gibi kurguluyor. Çalışmaları, abartılı figürler, canlı renk paletleri ve sinematik kompozisyonlarla karakterize ediliyor; anlatı, eserlerinde merkezi bir rol oynuyor. Mürekkep ve suluboya başlıca malzemeleri olsa da son yıllarda pratiğini yağlı boya ve el yapımı seramik vazolar gibi alternatif yüzeylerle genişletti. Bu deneysel yaklaşım, imge ile nesne, figür ile form arasında yeni ilişkiler kurmasını sağlıyor. Kendisini bir “rüya gören” olarak tanımlayan Solakoğlu, Türkiye sanat sahnesinde anlatı odaklı ve sezgisel yaklaşımıyla öne çıkıyor. Eserlerinde kimlik, kişisel dönüşüm ve dayanıklılık temalarını işlerken, karakterleriyle birlikte büyüyen bir görsel anlatı dili geliştiriyor. İstanbul Bilgi Üniversitesi Görsel İletişim Tasarımı mezunu olan sanatçı, bağımsız sanat tarihi araştırmaları da yürütüyor. Uluslararası sergilere katılan Solakoğlu’nun hem yazıp hem resimlediği sanat kitabı Orange Girl, dünyanın farklı yerlerindeki uluslararası kitapçılarda yer alıyor. Şu anda İstanbul’da yaşıyor ve çalışıyor.
