Eski rock grubu solisti Rick (Paul Rudd), şimdilerde grubuyla birlikte düğünlerde sahne almaktadır. Bir düğün sonrası, popüler bir boyband’den ayrılıp kendi müziğini yapmak isteyen Danny (Nick Jonas) ile karşılaşır. Birbirlerinin yeteneğini fark eden ikili, geceyi birlikte müzik yaparak geçirir. O geceden sonra Rick, hayatında değer verdiği biri için yazdığı şarkıyı söylemiş olmanın pişmanlığını yaşayacaktır.
Verdiğimiz kararlar geleceğimizi istemediğimiz bir yöne değiştirdiğinde, sorumluluğundan kaçmak tek çare midir? Ya da yaptığımız planların başkaları tarafından hayata geçirilmesini izlemek bizi kurban mı yapar? Power Ballad, bu sorular üzerine düşündürürken, aynı zamanda eşlik etmek isteyeceğiniz şarkılarla ve güçlü oyunculuklarıyla da keyifli bir deneyim sunuyor.
Paul Rudd şimdiye kadar rol aldığı filmlerin tam tersi yönünde, duygusal ağırlığı daha yoğun olan bir müzikalde karşımıza çıkıyor. Kıskançlık, hayal kırıklığı ve suçluluk duygusunu bizlere yansıtarak dramatik rollerde de başarılı olabileceğini kanıtlıyor. Nick Jonas ise kısıtlı ekran süresine rağmen, bizlere müzisyenliği haricinde de oyunculuk yapabildiğini gösteriyor. Çocukluğu Nick Jonas ile geçmiş biri olarak, filmin bana büyük ölçüde nostalji hissettirdiğini de söylemeden geçmemem gerekir. Değinmem gereken önemli bir diğer nokta da Paul Rudd ve Nick Jonas’ın uyumu, Beraber müzik yaptıkları sekansı daha da büyüleyici kılıyor
Yine de, senaryo ve karakterler açısından da bazı eksiklikler göze çarpmıyor değil. Özellikle yan karakterlerin ekran sürelerinin kısıtlı olması hikayenin derinliğini etkilediğini söyleyebilirim. Elindeki zamanı yeterince verimli kullanamaması, karakterlerin gelişiminde de eksiklikler yaratıyor. Buna rağmen oyuncuların iyi bir performans sunduğunu söyleyebilirim. Özellikle ilerleyen dönemde Beth Fallon’ı daha sık duyacağımızı düşünüyorum.
Hayatımızdaki değerli şeyleri ve verdiğimiz kararların arkasında durmamız gerektiğini bize hatırlatan Power Ballad, John Carney’in diğer filmleri gibi müzikal drama türünde akılda kalmayı başarıyor. Özellikle Sing Street ve Begin Again gibi yönetmenin diğer işlerinden keyif aldıysanız, bu filmi sevebileceğinizi düşünüyorum.
